Tien uur tijdsverschil zit er tussen Amsterdam en Australië. De vleugelflitser van weleer woont al jaren in Melbourne. "Al 23 jaar", zegt hij als hij opneemt. "Het gaat hier heel goed met mij. Ik ben zes dagen per week bezig met mijn eigen Coaching Academy, Future Football."
"Toen ik stopte met voetbal was het leuk voor drie maanden met de familie en de kinderen", vertelt hij verder. "Maar al snel realiseerde ik mij dat ik iets nieuws moest gaan doen." Hij startte een sportmanagementkantoor net buiten Manchester. Na elf jaar vertrok hij naar Australië. "Ik raakte in contact met het management van spelers die ik kende uit Australië, raakte verliefd op het land en ging niet veel later die kant op. En ik ben er nog steeds", lacht hij. "Het is fantastisch hier."
Kennismaking met Ajax
Het Ajax-publiek maakte vanaf de zomer van 1981 kennis met Olsen. Hij werd opgepikt bij Næstved BK, een ploeg die momenteel uitkomt op het tweede Deense niveau. "In die tijd speelden er al wat Denen bij Ajax, waardoor ik iedere maandag in de Deense kranten altijd keek wat ze hadden gedaan. Zo ben ik Ajax gaan volgen als jonkie. En ik kende natuurlijk de club en de spelers vanuit de succesvolle jaren zeventig."
"Er waren meerdere teams geïnteresseerd in mij. Toen Ajax concreet werd was de keuze niet moeilijk want ik was een semi-professional in Denemarken. Naar het buitenland gaan en ergens opnieuw starten vond ik een grote beslissing. Ik was aan het wachten op het juiste moment", vertelt hij verder over zijn move naar Amsterdam.
Match
In de hoofdstad trof hij een talentvolle selectie aan met jonge spelers als John van 't Schip, Frank Rijkaard en Gerald Vanenburg. "De sfeer was goed en ik kreeg een geweldig gevoel bij de club. En wat ik heel belangrijk vond: als ik naar huis ging, voelde ik me goed. De eerste weken zag ik weinig van Amsterdam want ik was veel aan het trainen en maakte kennis met de spelers. Later ontdekte ik de stad, fantastisch. Ik had geen rijbewijs voordat ik kwam en die heb ik in Amsterdam gehaald. Dat was niet makkelijk", lacht hij.
Zijn medespelers omschreven hem als een klein ventje die van zich af beet. Olsen kan zich daar wel in vinden. "Ik was voor niemand bang en kon altijd al voor mezelf opkomen. Ik wilde winnen, altijd. Het niveau bij Ajax was hoog, vanzelfsprekend. Maar ik kwam van een Deens team dat hetzelfde speelde, weliswaar op een lager niveau. Maar aanvallend, attractief en combinatiespel. Voetbal dat mensen op de tribune willen zien. Dat wilde Ajax en dat wilde ik ook. Het was een goede match."
Publiekslieveling
Met een snelle dribbel, zijn flair, een gezonde dosis branie en een enorme drive maakte Olsen snel naam bij de Ajax-fans. De Deense slalomspecialist was populair. Waarom? Olsen, bescheiden zoals hij is, blijft even stil. "Omdat ik veel dribbelde, niet bang was om een actie te maken en hard werkte, denk ik. Ook al had ik niet de bal, dan wilde ik 'm altijd veroveren. Dat sprak de mensen wel aan, denk ik."
Het wisselvallige Ajax kreeg tijdens het eerste seizoen van Olsen versterking in de vorm van Cruijff. In december 1981 keerde de legendarische nummer veertien terug in het wit-rood-wit. Olsen vond en vindt het nog steeds geweldig. "Iedereen had in het begin een beetje zoiets van: 'Is dit echt? Gaat hij echt voor ons spelen?' Ik zag hem als jonge jongen schitteren in al die grote wedstrijden en toen kwam hij ineens in mijn team. Toen hij bij ons kwam was hij nog steeds fantastisch. Het was geweldig om met hem op het veld te staan. Hij was nog zo goed."
Genieten van Cruijff
"Iedereen verwachtte misschien wel dat hij weer succesvol zou zijn bij Ajax, maar dat is niet zo makkelijk als je denkt. Maar hij deed het, fantastisch. Ik leerde vooral door naar Johan te kijken. Hoe hij iedereen liet samenspelen en hoe hij voor verbinding zorgde op het veld. Hij tilde iedereen naar een hoger niveau, dat was zijn kwaliteit. De juiste dingen doen op het juiste moment", gaat Olsen lovend verder over Cruijff. Ajax werd aan de hand van Cruijff en een productieve Olsen landskampioen. De Deense aanvaller scoorde elf keer en gaf zeventien assists in de competitie tijdens zijn eerste seizoen.
Cruijff en Olsen zijn onlosmakelijk verbonden aan de wereldberoemde strafschop. Op 5 december 1982, tijdens het thuisduel met Helmond Sport, speelde het tweetal de bal eerst naar elkaar voordat er werd gescoord. Waarom Olsen de compagnon van Cruijff was weet hij niet zeker, maar hij heeft er wel een idee over. "Allereerst omdat ik linksbenig was, denk ik."
Beroemde penalty en fraaie solo
"En als ik terugkijk: toen had ik het niet door, maar na een aantal jaren wel. Ik was linksbenig en als het fout zou gaan, zou het mijn fout zijn", lacht hij. "Als je goed kijkt zie je dat hij een paar kleine hupjes maakt voordat hij de bal terugkrijgt van mij, hij was ook een beetje nerveus, denk ik. Maar hij wist precies wat hij wilde. Bij Arsenal ging het ooit fout omdat een rechtsbenige aan de linkerkant stond. Daar had Johan over nagedacht, dat weet ik zeker. In september hadden we het een paar keer op de training geprobeerd, daarna nooit meer. Ik wist dat duel niet dat het ging komen, totdat hij het tegen mij zei vlak voor de penalty. Ik dacht let's go."
Zijn mooiste treffer is ongetwijfeld op bezoek bij Feyenoord, een maand daarvoor. Olsen dribbelde een aantal Rotterdammers voorbij en scoorde. Daarvoor ontweek hij enkele doodschoppen van Ben Wijnstekers die later zei: 'Ik wilde hem raken, maar het lukte niet.' Olsen lacht. "Dat is een compliment. Zo'n doelpunt maken op bezoek bij Feyenoord is geweldig. Soms vallen dingen op hun plek en soms niet. In dat duel gebeurde de juiste dingen."
Na de tweede landstitel op rij volgde een minder seizoen. Cruijff vertrok naar Feyenoord en Ajax eindigde derde. Het hoogtepunt dat seizoen was de 8-2 op de Rotterdammers waar Cruijff inmiddels speelde. "Het voelde raar om tegen hem te spelen. Maar het was een grote wedstrijd, omdat het in het Olympisch Stadion was tegen Feyenoord. Na die 8-2 dachten we dat we weer voor de titel gingen spelen. Maar nee, dat gebeurde niet."
Dankbaar
Dat was ook het laatste seizoen van Olsen. Met ruim honderd duels op zak vertrok hij in 1984 naar Manchester United. "Ajax was fantastisch, echt geweldig. Het was en is een droom om onderdeel te zijn van de club. Ik heb elke minuut genoten van mijn drie seizoenen in het Ajax-shirt. Het was een eer."
Als het gesprek ten einde loopt wil hij nog een keer zijn liefde voor Ajax benoemen. "Ik hoor nog altijd van de club, zoals dit soort dingen. Ajax is zo groot en wereldwijd, maar ook klein als je begrijpt wat ik bedoel. De warme en individuele contacten zijn er nog altijd en het gevoel voor de club blijft. Spelers die er gespeeld hebben zullen altijd een speciaal plekje in hun hart hebben voor Ajax, dat heb ik ook."
